امروز رفتم و لباسی که برای فارغ التحصیلی گرفته بودم رو پس دادم. دانشگاه سوت و کور بود. همه رفته بودند و همه جا تعطیل بود حتی کتابخونه. صحنه دانشگاه غم انگیز بود. انگاری که همین دیروز بود که قبول شده بودم و آمده بودم. خیلی زود میگذره.
عصر مامانم رو بردم Allen Premium Outlet که کیف هایی رو که خریده بود پس بده. دیگه مامانم هم یاد گرفته که هی میخره و هی پس میده! میگم کاشکی بهت نگفته بودم که میشه اینجا چیزا رو پس داد. خودم هم نشستم توی کافه اونجا رزومه امو بهتر کنم که برای چند جای دیگه اپلای کنم.
غروب اش بسیار دل انگیز بود.
سلام
آقای وودی ؟ میشه لطفا کمی از شرایط برادرتون بگید. آخه من الان در شرایط چند سال پیش ایشون هستم.
میخام بدونم اگه با تجربه الانشون برمیگشتند چند سال قبل، ایتالیا را انتخاب میکردند دوباره ؟
از شرایط الانشون راضی هستند؟ خوبه ؟ الان باید فارغ التحصیل شده باشند دیگه، چکار دارند می کنند ؟ به موندن توی ایتالیا فکر میکنند ؟
پلیمی را چطور ارزیابی میکنند ؟ اصلا اون انتظاری که داشتند قبل رفتن برآورده شده ؟
میشه نکات منفی و مثبت ایتالیا و پلیمی و رشته معماری کمپ پیاچتزا را ازشون بپرسید اگه امکانش هست لطفا ؟
ببخشید خیلی سوال پرسیدم.
ممنون
سلام
یکیشون برگشت و رفته سربازی. ناراضیه میخواد باز برگرده.
اون یکی که معماری بود الان داره دنبال ویزای کار آلمان هست. اون راضیه که مونده. حالا اگر کارش هم درست بشه که مشکلی نداره. از پلیمی کلا راضی بودند. ظاهرا بچه های ایرانی اونجا اکثرا خوب نیستن. کمپ پیاچنزا هم به نسبت میلان خوبیش به هزینه های پایینتر هست.
موفق باشین
شانس من رو میبینی؟ الان که موقع اپلای هستش سرما خوردم شدید . از اون ور هم که ایمیل های دانشگاه که برای مقاله و ریکام نوشتن دکتر مشایخی لازم دارم کار نمیکنه . تو توییتر هم که دارن همدیگه رو لت و پار میکنن
ای بابا. ایشالله زود درست میشه.
وودی جان من همین امروز اپلیکیشن فی رو دادم و برای این دانشگاه اپلای کردم.
امیدوارم بشه. امید به خدا. یک استادی فرمود اپلای کن تا ببینم چی میشه. چه عکسای دلگیری خداییش.
ایشالله که یه جای خوب با فاند قبول میشین.
خواننده های محترم که مشکل زبان دارن:
و الان میبینم یکی داره تلاش میکنه انگلیسی صحبت کنه واقعا سختمه گوش بدم چون مغزم مثل یک نیتیو خودکار پردازش میکنه.
کاری که برای من خیلی جواب میده استفاده از حافظه تصویری بود مثلا میگم horse شکل horse میارم تو ذهنم نه کلمه اسب. ضمنا همونجور که وودی گفت فیلم و سریال زیاد ببینین من تقریبا 2 ترابایت دیدم
ولی زبان جدیدی که دارم یاد میگیرم اینجوری نیست و تفاوتها واقعا حس میشه.
واقعا زود میگذره. انگار همین دیروز بود که سر کلاسای دبیرستان پام رو بصورت فوق چرخشی تکون میدادم و هی به ساعت نگاه میکردم ببینم کی خلاص میشم. 5 سال گذشت یهو.
نمیدونم شمام متوجه شدید یا ن





اما تو عکسا ی غم و غربت خاصی موج میزنه
برای اولین بار با دیدن این عکسا دلم گرفت
امتحانات پایان ترمم نزدیکه و منم الان باید درس بخونم مثلا
راسی ی سوال؟
حالا ک ترامپ ورود مسلمونارو ب امریکا منع کرده تکلیف ما چی میشه پس؟
اینجوری ک تمام اهدافمون بر باد میره
از شما چه پنهون این روزا دارم ب کانادا بیشتر فکر میکنم
ی اعتراف کنم؟؟؟؟؟؟
یکی از همکلاسیام ک تصمیم داره بره استرالیا ازم خواستگاری کرده
واقعا نمیدونم چیکار کنم؟؟؟
دکتر وودی کمکم کن توروخدا
من ب آمریکا و نهایتا کانادا فکر میکنم،استرالیا رو دوست ندارممم
چن روزه همه برنامه هام ریخته بهم
درس نمیخونم،زبان نمیخونم ،پروژه هام مونده...خلاصه حسابی ناامیدم
احساس میکنم دارم افسرده میشم
اگه بگم اره باید ازدواج کنم برم استرالیا
اگه بگم ن باید ی تنه به جنگ همه مشکلات برم و کلی سختی بکشم و نهایتش معلوم نیست خونواده اجازه بدن ک ی دختر تنها
(که از قضا یکی ی دونم هست )بره کشور غریب یا ن هر چند ک الانشم میگن تنها اجازه نمیدیم بری
خیلی نگرانم ... نمیدونم چ تصمیمی درسته
از همه اینا گذشته بدبختی اینجاست ک من اصلا ب ازدواج فکر نمیکنم و دوست ندارم حالا حالاها اتفاق بیفته و شدیدا علاقمندم مهاجرت رو ب تنهایی لمس کنم
سلام
هیچ کسی نمیدونه که آینده چی میشه. برای تصمیمات مهم زندگی آدم باید به قلبش مراجعه کنه. ازدواج هم به این آسونی نیست. دو نفر باید خیلی همدیگه رو بخوان که با هم ازدواج کنن و اونم برای تشکیل زندگی و خانواده هست. استرالیا هم اونقدری بد نیست که ازش میترسین. دخترخاله ام اونجاست و راضیه. فقط از قاره های دیگه دوره همین.
موفق باشید آقای دکتر. بزودی بهترین موقعت کاری براتون فراهم میشه. همیشه وقتی میخای به جای بهتری بری اولش یکم نا امیدی و سختیه ولی خیلی زود جبران اون لحظه ها رو خواهید دید
ممنونم.
منم ۱ دی با نمره ۲۰ ز پایان نامه ام در دانشگاه تهران دفاع کردم ( جزو معدود ادمایی هستم در رشته ام که ۲۰ شده ولی نباید سقف آرزوهام باشه و بیشتر تلاش کنم).. و مثل شما از دانشگاه ام خداحافظی کردم... و الانم باید دیگه بکوب زبان بخونم له صورت خود خوان تا بیام به کشور فرصتها
زبانم ضعیفه بخصوص لیسنینگ ام
آفرین. موفق باشین. توی ماشین پادکست و کتاب انگلیسی گوش کنین و فیلم هم زیاد نگاه کنین (البته لغاتش رو حتما در بیارین که بفهمین چی میشه)
هورا من اول نظر دادم :)